Automatyczne e-maile

Zakładki nie dzielą wiadomości po tym, czego dotyczą, tylko po tym, czego od odbiorcy oczekują. Potwierdzenia informują o wykonanej operacji i nie wymagają reakcji. Prośby czegoś chcą. Przypomnienia ponaglają w sprawie, w której prośba już poszła, a nikt nie zareagował. Ten podział decyduje o tonie treści i o tym, jak natarczywa może być wiadomość.

Przy nazwie stoi znacznik: „Ręczna", „Przy obsłudze operacji" albo „Automatyzacja czasowa". To ważniejsze niż treść, bo decyduje o tym, kiedy odbiorca dostanie wiadomość. Potwierdzenie zaksięgowania wpłaty wychodzi w chwili księgowania — nie ma tam czego planować. Przypomnienie o zaliczce chodzi cyklicznie i ma osobne ustawienia rytmu.

Podsumowanie po prawej mówi, ile typów ma własny wariant, a ile idzie z wbudowanego szablonu. Zaczynając od zera, wszystkie idą wbudowane i to jest dobry stan — treści są napisane pod polskie realia zapisów. Własny wariant warto dopisać tam, gdzie macie swoją specyfikę: zasady rezygnacji, co zabrać, gdzie parkować.

Zgłoszenie przyjęte, prośba o zaliczkę, informacja o zawarciu umowy po zaksięgowaniu wpłaty — każda z tych wiadomości wychodzi w chwili, w której dzieje się fakt, którego dotyczy. Nie ma okna, w którym rodzic nie wie, czy zapis doszedł, i nie ma potrzeby dzwonienia z tym pytaniem.

Edycja treści jest operacją odnotowaną — widać, co i kiedy się zmieniło. Przy kilku osobach w zespole to jedyny sposób, żeby odpowiedzieć na pytanie „dlaczego ta wiadomość brzmi inaczej niż w zeszłym roku".