Pracujesz, nie wprowadzasz danych

Waszą ofertę — nazwy wyjazdów, terminy, ceny, opisy i zdjęcia — w dużej części przenosimy z Waszej obecnej strony, zamiast prosić Was o przepisanie jej do nowego systemu. To jest ta część pracy, która zwykle zniechęca do zmiany narzędzia najbardziej, i dlatego bierzemy ją na siebie. Pokazujecie nam adres, my mówimy, co da się przenieść wprost, a co wymaga decyzji.

Przy dodawaniu punktu zbiórki system pyta o jedno: z katalogu czy własny. Katalog to lotniska i dworce ze zdjęciem, adresem, miastem i obydwoma kodami — IATA, który zna każdy pasażer, i ICAO, którego wymaga wykaz umów TFG. Zaznaczasz kilka naraz i dodajesz jednym kliknięciem. Pozycje już dodane są wyraźnie oznaczone, więc nie zrobisz duplikatu.

Zakładki dzielą katalog na to, czego akurat szukasz: lotniska w Polsce, dworce, lotniska zagraniczne. Te ostatnie są punktami zbiórki na tych samych prawach — przy locie powrotnym grupa naprawdę zbiera się na lotnisku w Barcelonie, żeby lecieć do domu, więc nie ma powodu traktować tego inaczej.

Parking pod szkołą, przystanek przy kościele, plac przed halą — takie miejsca są Waszą specyfiką i nikt ich za Was nie wpisze. Dlatego wybór jest dwuczęściowy: katalog na to, co publiczne i powtarzalne, własny wpis na resztę. Nie ma tu trzeciej drogi i to jest zaleta.

Punkty zbiórki, dokumenty do podpisania i wiadomości do rodziców są gotowe, zanim założysz pierwsze wydarzenie. Zostaje Ci to, czego nikt nie zgadnie: terminy, ceny, opis programu i pula miejsc. Reszta jest już wpisana.

Pozycja wzięta z katalogu zostaje skopiowana, a nie podpięta. Gdy poprawimy nazwę dworca u siebie, u Was nic się nie zmieni — bo to już jest Wasz wiersz, z Waszymi wskazówkami dojazdu i Waszą nazwą. Katalog jest biblioteką, z której się bierze, a nie źródłem, od którego się zależy.